specious present

💡 Mindfulness stretches the specious present until attention has room to breathe.

ذهن آگاهی، زمان حالِ فریبنده را کش می‌دهد تا جایی که توجه، جایی برای نفس کشیدن پیدا کند.

💡 Spatial and temporal relations must sometimes be included, for example in the case of a swift motion falling wholly within the specious present.

گاهی اوقات باید روابط مکانی و زمانی را نیز در نظر گرفت، مثلاً در مورد یک حرکت سریع که کاملاً در زمان حالِ فریبنده قرار می‌گیرد.

💡 Psychologists describe the specious present as the brief window that feels like “now.”

روانشناسان، زمان حال فریبنده را به عنوان دریچه‌ی کوتاهی توصیف می‌کنند که مانند «اکنون» احساس می‌شود.

💡 So far as the two events are practically adjacent in one specious present, this continuity of passage may be directly perceived.

تا آنجا که دو رویداد عملاً در یک زمان حالِ ظاهری در مجاورت هم قرار دارند، این پیوستگیِ گذار را می‌توان مستقیماً درک کرد.

💡 In the specious present, notes become melody and seconds become experience.

در زمان حالِ فریبنده، نت‌ها تبدیل به ملودی و ثانیه‌ها تبدیل به تجربه می‌شوند.

💡 Put another way, historical perspectives conceived in what Becker termed “the specious present” have a sell-by date. 

به عبارت دیگر، دیدگاه‌های تاریخی که در آنچه بکر «هدیه فریبنده» می‌نامید، شکل گرفته‌اند، تاریخ انقضا دارند.