Sea of Tranquility

💡 Poets love the Sea of Tranquility because the name argues with the footprints.

شاعران عاشق دریای آرامش هستند، زیرا نام آن با ردپاها در تضاد است.

💡 In ‘Sea of Tranquility,’ her vision is not quite as bleak, but it is as strong — I won’t say prophetic — as ever.”

در «دریای آرامش»، دیدگاه او کاملاً تاریک نیست، اما به همان اندازه قوی - نمی‌گویم پیشگویانه - است که همیشه بوده است.

💡 Interviews usually happen in accordance with a publication schedule - with the paperback edition of The Sea of Tranquility not due until April, it could be months before she corrected the record.

مصاحبه‌ها معمولاً طبق برنامه انتشار انجام می‌شوند - با توجه به اینکه نسخه چاپی کتاب «دریای آرامش» تا ماه آوریل منتشر نمی‌شود، ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا او متن مصاحبه را اصلاح کند.

💡 A museum rock labeled from the Sea of Tranquility shuts up almost any room.

یک سنگ موزه‌ای که با عنوان «دریای آرامش» شناخته می‌شود، تقریباً هر اتاقی را ساکت می‌کند.

💡 ‘Sea of Tranquility,’ Emily St. John Mandel’s new novel, is as ambitious as ‘Station Eleven,’ again using sci-fi tropes to ask deeply human questions.

«دریای آرامش»، رمان جدید امیلی سنت جان مندل، به اندازه «ایستگاه یازده» جاه‌طلبانه است و دوباره با استفاده از استعاره‌های علمی تخیلی، سوالات عمیق انسانی را مطرح می‌کند.

💡 Photographs from the Sea of Tranquility still make the moon look like a place you could walk your dog, if your dog wore a suit.

عکس‌های «دریای آرامش» هنوز هم ماه را جایی نشان می‌دهند که می‌توانید سگتان را در آن قدم بزنید، البته اگر سگتان کت و شلوار بپوشد.