plainsman

💡 The novel’s plainsman character refuses melodrama, preferring water, shade, and small, true sentences.

شخصیت دشت‌نشین رمان، ملودرام را رد می‌کند و آب، سایه و جملات کوتاه و واقعی را ترجیح می‌دهد.

💡 Murnane’s mysterious plainsmen pursue the “lifelong task of shaping from uneventful days in a flat landscape the substance of myth.”

دشت‌نشینان مرموز مورنین «وظیفه مادام‌العمر شکل دادن به جوهره اسطوره از روزهای بی‌حادثه در چشم‌اندازی مسطح» را دنبال می‌کنند.

💡 A plainsman knows where wind hides and where it practices.

یک دشت‌نشین می‌داند باد کجا پنهان می‌شود و کجا می‌خزد.

💡 Then, too, his fame as a plainsman was well known, and it reached military headquarters long before he himself arrived.

در آن زمان نیز شهرت او به عنوان یک مرد دشتی زبانزد بود و مدت‌ها پیش از آنکه خودش برسد، این خبر به ستادهای نظامی رسیده بود.

💡 A seasoned plainsman reads weather from a hawk’s glide and the way cows face fence lines.

یک دشت‌نشین باتجربه، آب و هوا را از روی پرواز شاهین و نحوه‌ی مواجهه‌ی گاوها با حصارها تشخیص می‌دهد.

💡 Florentino, a lone plainsmen, crosses paths with a man in a black hat and black cloak on a black horse — i.e., el Diablo himself.

فلورنتینو، مردی تنها و اهل دشت، با مردی با کلاه و شنل سیاه و سوار بر اسبی سیاه - یعنی خودِ ال دیابلو - برخورد می‌کند.