pillow lace

💡 Before lace became mass-produced in the 1820s, pillow lace represented the pinnacle of fashion, with a yard equal in value to a cord of wood or 16 pounds of wool.

قبل از اینکه در دهه ۱۸۲۰ توری به تولید انبوه برسد، توری بالشی اوج مد بود و هر یارد آن ارزشی معادل یک ریسمان چوب یا ۱۶ پوند پشم داشت.

💡 Watching pillow lace makers dance bobbins across pins reveals a geometry that feels like music for fingers.

تماشای رقص ماسوره‌ها روی سوزن‌ها توسط سازندگان توری بالش، هندسه‌ای را آشکار می‌کند که برای انگشتان مانند موسیقی است.

💡 Museums preserve pillow lace patterns on browned paper, constellations for thread instead of stars.

موزه‌ها طرح‌های توری بالش را روی کاغذ قهوه‌ای‌شده نگه می‌دارند، و به جای ستاره، از نخ برای صورت‌های فلکی استفاده می‌کنند.

💡 A revival workshop taught pillow lace alongside mending, bridging heirlooms and sustainable wardrobes.

یک کارگاه احیا، توری بالش را در کنار رفوگری، پیوند دادن میراث و کمد لباس‌های پایدار آموزش داد.

💡 She can see a little, though everything is dim, and the lace it is knitted,—not pillow lace, like some,—and she can make her fingers go, oh, so quickly!

او می‌تواند کمی ببیند، هرچند همه چیز تار است، و توری آن بافته شده است - نه توری بالش، مثل بعضی‌ها - و می‌تواند انگشتانش را، اوه، خیلی سریع، حرکت دهد!

💡 And what shall we say of those exquisite creations of woman's brain and hand—needle-point and pillow lace?

و درباره آن آفریده‌های نفیس مغز و دست زنان - سوزن‌دوزی و تور بالش - چه باید گفت؟