Nephele

💡 Painters depict Nephele with gauzy edges, reminding viewers that identity sometimes condenses and evaporates around pressure from more powerful neighbors.

نقاشان، نفله را با لبه‌های توری به تصویر می‌کشند و به بینندگان یادآوری می‌کنند که هویت گاهی اوقات در اثر فشار همسایگان قدرتمندتر، متراکم و تبخیر می‌شود.

💡 Performances were divided between Sally Wigan's assured solo piano and the Nephele Ensemble, an all-female quintet featuring string trio, harp and flute.

اجراها بین تک‌نوازی پیانوی سالی ویگان و گروه نفله، یک گروه پنج نفره کاملاً زنانه با حضور سه نوازنده زهی، چنگ و فلوت، تقسیم شد.

💡 A teacher used Nephele to discuss how ancient narratives weaponize illusion while still protecting children who must flee palaces with only rumors for maps.

معلمی از نفله استفاده کرد تا در مورد اینکه چگونه روایت‌های باستانی از توهم به عنوان سلاح استفاده می‌کنند، در عین حال از کودکانی که باید تنها با شایعات برای نقشه‌ها از کاخ‌ها فرار کنند، محافظت می‌کند، بحث کند.

💡 The first, by Stuart MacRae and entitled simply Nephele, made for a superbly concentrated experience.

اولی، نوشته‌ی استوارت مک‌ری و با عنوان ساده‌ی نفله، تجربه‌ای فوق‌العاده متمرکز را رقم زد.

💡 Daughter of Athamas and Nephele; drowned in the Hellespont, 265; significance, 391, 392, 397.

دختر آتاماس و نفله؛ غرق شده در هلسپونت، ۲۶۵؛ اهمیت، ۳۹۱، ۳۹۲، ۳۹۷.

💡 In myth, Nephele arrives as a cloud-formed double, a mother whose story wanders through deception, survival, and the strange tenderness of gods who borrow weather for costumes.

در اسطوره، نفله به عنوان یک موجود دوگانه‌ی ابری شکل از راه می‌رسد، مادری که داستانش در میان فریب، بقا و لطافت عجیب خدایانی که از آب و هوا برای لباس‌هایشان قرض می‌گیرند، پرسه می‌زند.