mont-de-piété

💡 CajaSur sprang from the 1995 merger of a local bank and a pawnshop, or mont-de-piété, which was founded in 1864 by the church to provide low-interest loans to the poor.

کاجاسور از ادغام یک بانک محلی و یک موسسه رهنی یا مونت دو پیته در سال ۱۹۹۵ پدید آمد که در سال ۱۸۶۴ توسط کلیسا برای ارائه وام‌های کم‌بهره به فقرا تأسیس شده بود.

💡 All articles pledged at the Mont-de-Piété, from February 4th, not exceeding in value ten francs, were ordered to be returned, and the Tuileries was decreed the future asylum of invalid workmen.

دستور داده شد تمام اشیایی که از چهارم فوریه در مونت دو پیته گرو گذاشته شده بودند و ارزش آنها از ده فرانک تجاوز نمی‌کرد، بازگردانده شوند و کاخ تویلری به عنوان پناهگاه آینده کارگران معلول تعیین شد.

💡 Curators explained how a mont de piété balanced charity and collateral far earlier than modern credit unions.

متصدیان موزه توضیح دادند که چگونه یک «مونت دو پیته» (mont de piété) خیلی زودتر از اتحادیه‌های اعتباری مدرن، بین خیریه و وثیقه تعادل برقرار می‌کرد.

💡 A short time later he’d found a ticket from the shop in Mont-de-Piete in her room which proved that she’d pawned two bracelets.

کمی بعد، او بلیطی از مغازه‌ای در مون-دو-پیت در اتاق او پیدا کرد که ثابت می‌کرد او دو دستبند را گرو گذاشته است.

💡 Records from the mont de piété reveal wedding rings pawned during bad harvests, redeemed with relief after rains returned.

اسناد مربوط به مونت دو پیته نشان می‌دهد که حلقه‌های ازدواج در دوران برداشت بد محصولات کشاورزی گرو گذاشته شده و پس از بازگشت باران با آسودگی خاطر بازخرید شده‌اند.

💡 The town’s mont de piété offered small, secured loans, a centuries-old safety valve between crisis and catastrophe.

«مونت دو پیته»ی شهر، وام‌های کوچک و تضمین‌شده ارائه می‌داد، که حکم سوپاپ اطمینانی چند صد ساله بین بحران و فاجعه را داشت.