Modigliani

💡 The theft of a Modigliani once emptied a gallery of breath until recovery celebrations felt operatic.

دزدیده شدن تابلویی از مودیلیانی، زمانی نفس گالری را بند آورده بود تا اینکه جشن‌های مربوط به بهبودی‌اش، حال و هوای نمایشی به خود گرفت.

💡 For example, Rybolovlev said, he was not sure that he wanted to buy a Modigliani sculpture, Tête, saying he “didn’t really like it,” and adding: “I also had my doubts about the price.”

برای مثال، ریبولوفلف گفت که مطمئن نبود که می‌خواهد مجسمه‌ای از مودیلیانی به نام «تته» را بخرد، و گفت که «واقعاً از آن خوشش نیامد» و افزود: «من در مورد قیمت هم شک داشتم.»

💡 A slender portrait by Modigliani elongated reality into elegance, necks stretching like quiet exclamations.

یک پرتره باریک از مودیلیانی، واقعیت را به ظرافت کشیده و گردن‌ها را مانند فریادهای آرام کشیده نشان می‌دهد.

💡 He never did although his profile picture — Modigliani’s portrait of Jean Cocteau — consistently lingered under my Instagram Stories views.

او هرگز این کار را نکرد، هرچند عکس پروفایلش - پرتره مودیلیانی از ژان کوکتو - مدام زیر تعداد بازدیدهای استوری‌های اینستاگرام من باقی می‌ماند.

💡 Scholars note how Modigliani combined African sculpture influences with Parisian melancholia.

محققان خاطرنشان می‌کنند که چگونه مودیلیانی تأثیرات مجسمه‌سازی آفریقایی را با مالیخولیای پاریسی ترکیب کرد.

💡 He was also asked why, in the case of a Modigliani sculpture that Rybolovlev bought from Bouvier, he had revised an estimated value upward.

همچنین از او پرسیده شد که چرا در مورد مجسمه‌ای از مودیلیانی که ریبولوفلف از بوویه خریده بود، ارزش تخمینی را افزایش داده است.