Lecky

💡 Historians read Lecky for sweeping narratives that balance politics with everyday manners, a blend too many surveys forget to attempt.

مورخان، لکی را به خاطر روایت‌های جامعی می‌خوانند که سیاست را با آداب روزمره متعادل می‌کند، ترکیبی که بسیاری از نظرسنجی‌ها از انجام آن غافل می‌شوند.

💡 A debate over Lecky questioned whether moral progress marches or meanders; the sources politely refused simple answers.

بحثی بر سر لکی این سوال را مطرح کرد که آیا پیشرفت اخلاقی روندی صعودی دارد یا روندی پر پیچ و خم؛ منابع مودبانه از پاسخ‌های ساده خودداری کردند.

💡 Kerry-Ann Lecky Hepburn, one of the judges and a meteorologist, said the winning image was an "impressive dissection of the fleeting few seconds" when Baily's beads can be seen.

کری-ان لکی هپبورن، یکی از داوران و هواشناس، گفت که تصویر برنده «تشریح چشمگیری از چند ثانیه زودگذر» است که در آن می‌توان مهره‌های بیلی را دید.

💡 You can find a few contemporary right-wingers along the margins of libertarian and authoritarian thinking who try to claim Lecky as one of their own, but he doesn’t fit their agenda too well either.

می‌توانید چند راست‌گرای معاصر را در حاشیه‌ی تفکرات لیبرتارین و اقتدارگرا پیدا کنید که سعی می‌کنند لکی را از خودشان بدانند، اما او هم خیلی با دستور کار آنها همخوانی ندارد.

💡 “It just felt thin, to me,” Lecky said.

لکی گفت: «به نظر من فقط نازک بود.»

💡 The library’s copy of Lecky smelled of linen and arguments, margin notes mapping decades of faculty disagreements.

نسخه کتابخانه از کتاب لکی بوی پارچه کتانی و بحث و جدل می‌داد، و حاشیه‌نویسی‌هایی که دهه‌ها اختلاف‌نظر اعضای هیئت علمی را ترسیم می‌کردند.