Kollwitz

💡 Prints by Kollwitz carried tenderness and anguish, lines that honor workers, mothers, and grief without melodrama.

آثار چاپ شده توسط کولویتس، لطافت و رنج را در خود جای داده بودند، سطرهایی که کارگران، مادران و اندوه را بدون ملودرام گرامی می‌داشتند.

💡 Born in 1867, Kollwitz was an avowed socialist whose career stretched from the 1890s to the 1940s, a period of tremendous social upheaval and two world wars.

کلویتس، متولد ۱۸۶۷، یک سوسیالیستِ مدعی بود که دوران فعالیتش از دهه ۱۸۹۰ تا دهه ۱۹۴۰، دوره‌ای از تحولات اجتماعی عظیم و دو جنگ جهانی، ادامه یافت.

💡 Students sketched after Kollwitz, slowing down enough to feel weight and compassion in every mark.

دانش‌آموزان از روی کولویتس طراحی می‌کردند و آنقدر سرعتشان را کم می‌کردند که در هر خط، سنگینی و دلسوزی را حس کنند.

💡 A curator placed Kollwitz beside contemporary photojournalism, a dialogue across mediums about empathy and witness.

یک متصدی، کولویتس را در کنار عکاسی خبری معاصر قرار داد، گفتگویی میان رسانه‌ها درباره همدلی و شهادت.

💡 With “Peasants’ War,” Kollwitz again turned to the past to share her outrage at the injustices around her “which are never ending and as large as a mountain.”

کلویتس با «جنگ دهقانان» دوباره به گذشته روی آورد تا خشم خود را از بی‌عدالتی‌های پیرامونش که «بی‌پایان و به بزرگی یک کوه» هستند، به اشتراک بگذارد.