دیکشنری انگلیسی به فارسی
📌 یکی از رهبران سیاسی حزب دموکرات در قرن بیستم، که از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ رئیس جمهور بود. جانسون در سنا به قدرت رسید. او در سال ۱۹۶۰ به عنوان معاون رئیس جمهور انتخاب شد و در کنار جان اف کندی به رقابت پرداخت و پس از ترور کندی رئیس جمهور شد. جانسون که به خاطر مهارت سیاسی خارق العاده اش شناخته می شد، بسیاری از پروژه های «مرز جدید» کندی را از طریق کنگره هدایت کرد، از جمله قانون حق رأی ۱۹۶۵. او همچنین مجموعه ای از برنامه های داخلی خود را با نام «جامعه بزرگ» آغاز کرد که شامل جنگ علیه فقر نیز می شد. در سال ۱۹۶۵، جانسون افزایش شدید دخالت نظامی آمریکا در جنگ ویتنام را آغاز کرد که منابع را از «جامعه بزرگ» گرفت و با مخالفت بسیاری از دموکرات های دیگر روبرو شد. او که از مشکلاتش در جنگ ویتنام بسیار ناامید شده بود، از نامزدی مجدد در انتخابات سال ۱۹۶۸ خودداری کرد.