gunpowder tea

💡 Hikers carry gunpowder tea for reliable flavor and compact weight, a morale boost disguised as hydration.

کوهنوردان چای باروتی را به خاطر طعم دلچسب و وزن کمش، که در پسِ آبرسانی به بدن، روحیه‌شان را تقویت می‌کند، با خود حمل می‌کنند.

💡 We brewed gunpowder tea, tight pellets unfurling into smoky, satisfying sips that paired well with rain and unread essays.

ما چای باروتی دم می‌کردیم، ساچمه‌های سفت به صورت جرعه‌های دودآلود و دلچسبی باز می‌شدند که با باران و انشاهای خوانده نشده خوب جور درمی‌آمدند.

💡 Whenever the meal, it’s brought to a close with Chinese gunpowder tea, brewed first alone and then again with bright mint leaves crowded into the pot.

هر زمان که غذا سرو می‌شود، با چای باروتی چینی به پایان می‌رسد، که ابتدا به تنهایی و سپس دوباره با برگ‌های نعناع روشن که در قوری ریخته شده‌اند، دم می‌شود.

💡 This method is used in making gunpowder tea.

این روش در تهیه چای باروتی استفاده می‌شود.

💡 The grocer recommended gunpowder tea for mint blends, a combination that resurrected a wilted afternoon.

بقال برای مخلوط نعناع، چای باروتی را توصیه کرد، ترکیبی که یک بعدازظهر پژمرده را دوباره زنده کرد.

💡 And at the end, Chinese gunpowder tea with a bouquet of mint leaves thrust into the pot, poured from a great height.

و در پایان، چای باروتی چینی به همراه دسته‌ای برگ نعناع که از ارتفاع زیاد ریخته شده و داخل قوری ریخته می‌شود.