earlock

💡 Costume designers debated how long the earlock should be, balancing historical accuracy with fight choreography and peripheral vision.

طراحان لباس در مورد اینکه طول گوش‌گیر چقدر باید باشد، بحث می‌کردند و بین دقت تاریخی و طراحی رقص نبرد و دید پیرامونی تعادل برقرار می‌کردند.

💡 The portrait’s earlock helped historians narrow the sitter’s community, aligning clothing details with regional practices noted in travel diaries.

قفل گوش پرتره به مورخان کمک کرد تا جامعه‌ی مدل را محدودتر کنند و جزئیات لباس را با رسوم منطقه‌ای ذکر شده در سفرنامه‌ها تطبیق دهند.

💡 Occasionally, the fingers of his right hand would play with his earlock, and once they stroked the tufts of sand-colored hair on his chin for a few seconds, then went back to the side of his face.

گهگاه، انگشتان دست راستش با طره گوشش بازی می‌کردند و یک بار هم موهای شنی رنگ روی چانه‌اش را برای چند ثانیه نوازش می‌کردند، سپس دوباره به کنار صورتش برمی‌گشتند.

💡 He wore a single earlock curled carefully along his cheek, an identity marker respected by colleagues during safety briefings and helmet fittings.

او یک گوش‌گیر داشت که با دقت روی گونه‌اش پیچیده شده بود، نشانه‌ای از هویت که همکارانش در جلسات توجیهی ایمنی و نصب کلاه ایمنی به آن احترام می‌گذاشتند.

💡 Danny seemed suddenly to become conscious of the way he was twisting his earlock.

انگار دنی ناگهان متوجه شد که چطور دارد لاله‌ی گوشش را می‌چرخاند.

💡 Reb Saunders began to play with the earlock along the right side of his face.

رب ساندرز شروع به بازی با لاله گوش سمت راست صورتش کرد.