Cytherea

💡 There was already perceptible about it the air of unreality that marked the strand which saw the Embarkation for Cytherea.

از قبل حال و هوای غیرواقعیِ کرانه‌ای که کشتی سیتریا را در خود جای داده بود، قابل درک بود.

💡 “Delicate Adonis is dying, Cytherea, what shall we do? Beat your breasts, maidens, and rend your tunics.”

«آدونیسِ ظریف دارد می‌میرد، سیتریا، چه کنیم؟ ای دوشیزگان، سینه‌هایتان را بکوبید و جامه‌هایتان را پاره کنید.»

💡 Could we worship as well at the voluptuous altar of Cytherea and at the mystic shrine of the Holy Grail?

آیا می‌توانیم هم در محراب شهوت‌انگیز سیتریا و هم در زیارتگاه عرفانی جام مقدس، به عبادت بپردازیم؟

💡 Had he met grey-eyed Athene, or beheld the roses and doves of Cytherea, the day would scarcely have held a more splendid memory.

اگر آتنِ خاکستری‌چشم را ملاقات می‌کرد، یا گل‌های رز و کبوترهای سیتریا را می‌دید، آن روز به ندرت خاطره‌ای باشکوه‌تر از این در خود جای می‌داد.