charade

💡 Ferguson, standing alone when the court’s majority allowed the racist charade of “separate but equal.”

فرگوسن، تنها ایستاده بود، زمانی که اکثریت دادگاه اجازه نمایش نژادپرستانه‌ی «جدا اما برابر» را دادند.

💡 To create the showbiz charade of being a beast in the ring and a nice presentable housewife the rest of the time.

برای ایجاد این نمایش جذاب که در رینگ یک هیولا و در بقیه اوقات یک زن خانه‌دار خوش‌قیافه و جذاب باشی.

💡 The meeting felt like a charade, participants nodding politely while decisions clearly lived elsewhere.

جلسه بیشتر شبیه یک نمایش بود، شرکت‌کنندگان مؤدبانه سر تکان می‌دادند در حالی که مشخص بود تصمیمات جای دیگری گرفته شده است.

💡 At parties, a good charade requires commitment, especially when miming “quantum foam” with a plastic sword and ridiculous confidence.

در مهمانی‌ها، یک نمایش خوب نیاز به تعهد دارد، مخصوصاً وقتی که با یک شمشیر پلاستیکی و اعتماد به نفس مسخره، تقلید صدای «کف کوانتومی» را انجام دهید.

💡 Courts frown on a charade of compliance; documentation without intent eventually collapses under discovery’s flashlight.

دادگاه‌ها از تظاهر به رعایت قوانین روی خوش نشان نمی‌دهند؛ اسناد بدون قصد و نیت، سرانجام زیر نور چراغ قوه‌ی کشف، از هم می‌پاشند.

💡 The problem with playing charades is that not all the players are able to decode the pantomime.

مشکل بازی پانتومیم این است که همه بازیکنان قادر به رمزگشایی پانتومیم نیستند.