chalumeau

💡 The chalumeau predates the clarinet, its reedy voice perfect for rooms that prefer candlelight to spotlights.

شالومو قدمتش به کلارینت برمی‌گردد، صدای نی‌مانندش برای اتاق‌هایی که نور شمع را به نورافکن ترجیح می‌دهند، عالی است.

💡 A maker crafted a chalumeau from boxwood, keys minimal, charm maximal.

سازنده‌ای یک شالومو از چوب شمشاد، با کلیدهای مینیمال و جذابیت حداکثری ساخت.

💡 Clarinetists practice the chalumeau register for warmth, learning phrasing that doesn’t rush to the shiny upper notes.

نوازندگان کلارینت برای گرم کردن صدا، محدوده‌ی شالومو را تمرین می‌کنند و یاد می‌گیرند که چگونه نت‌های بالایی را با عجله و شتاب اجرا نکنند.

💡 The clarinet entered on a low chalumeau note, velvet unfolding into silver as the melody climbed.

کلارینت با نت شالومو (Chalumeau) بم وارد شد و با اوج گرفتن ملودی، مخمل به نقره‌ای تبدیل شد.

💡 Sévère’s tone was rounded and mellow, rich in the low chalumeau register and clarion bright at the top, without becoming harsh in the small hall.

لحن سِوِر ملایم و دلنشین بود، در محدوده‌ی صدای شالومو بم غنی و در بالای آن شفاف، بدون اینکه در سالن کوچک خشن شود.

💡 Mr. Chalumeau cites the 1984 album “Nashville ou Belleville” by the French crooner Eddy Mitchell, with its banjos and harmonica, as a key event with enormous influence on the French ear.

آقای شالومو از آلبوم «نشویل یا بلویل» اثر خواننده فرانسوی، ادی میچل، در سال ۱۹۸۴، با سازهای بانجو و هارمونیکا به عنوان یک رویداد کلیدی با تأثیر فراوان بر گوش فرانسوی‌ها یاد می‌کند.