cello

💡 The cello sounded expressive even in a stairwell, where echoes forgave minor intonation sins and rewarded sincerity over perfection.

صدای ویولنسل حتی در راه‌پله هم رسا بود، جایی که پژواک‌ها گناهان جزئی در لحن را می‌بخشیدند و خلوص را بر کمال ارجح می‌دانستند.

💡 Rental cello programs democratize orchestras, proving big instruments shouldn’t require big wallets to begin.

برنامه‌های اجاره ویولنسل، ارکسترها را دموکراتیزه می‌کند و ثابت می‌کند که سازهای بزرگ نباید برای شروع به کیف پول‌های بزرگ نیاز داشته باشند.

💡 Ma’s cello, on the other hand, fits in, often remaining in the background, though not a distant background.

از سوی دیگر، ویولنسل ما (Ma) در موسیقی جا می‌افتد و اغلب در پس‌زمینه باقی می‌ماند، هرچند نه پس‌زمینه‌ای دور.

💡 "She used to carry my cello home from school on her back while pushing me in the pram," reminisces Absolutely.

«او قبلاً ویولنسل مرا از مدرسه به خانه روی پشتش حمل می‌کرد و مرا در کالسکه هل می‌داد.» این را Absolutely به یاد می‌آورد.

💡 Recordings of Bloch’s “Schelomo” filled the hall, cello voice carrying grief with luminous dignity.

صدای ضبط‌شده‌ی «Schelomo» اثر بلوخ، سالن را پر کرده بود، صدای ویولنسل، غم و اندوه را با وقاری درخشان به همراه داشت.

💡 He rode the elevator with a cello, and everyone rearranged their assumptions to make room for grace.

او با ویولنسل سوار آسانسور شد و همه فرضیات خود را دوباره مرتب کردند تا جایی برای فیض الهی باز شود.