cardiac muscle

💡 Repairing cardiac muscle after a heart attack is the "holy grail" of heart research, complicated by the fact that heart tissue does not regenerate on its own.

ترمیم عضله قلب پس از حمله قلبی، "هدف نهایی" تحقیقات قلب است، که با این واقعیت که بافت قلب به خودی خود بازسازی نمی‌شود، پیچیده شده است.

💡 Regenerative heart therapies involve transplanting cardiac muscle cells into damaged areas of the heart to recover lost function.

درمان‌های ترمیمی قلب شامل پیوند سلول‌های ماهیچه قلب به نواحی آسیب‌دیده قلب برای بازیابی عملکرد از دست رفته است.

💡 Athletes protect cardiac muscle by respecting recovery, since overtraining sneaks in with pride and caffeinated bravado.

ورزشکاران با احترام به ریکاوری از عضلات قلب محافظت می‌کنند، زیرا تمرین بیش از حد با غرور و خودنمایی کافئین‌دار همراه است.

💡 Heart disease remains a leading cause of death worldwide, with myocardial infarction, also known as a heart attack, causing irreparable damage to cardiac muscle cells.

بیماری قلبی همچنان یکی از علل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است و انفارکتوس میوکارد که به عنوان حمله قلبی نیز شناخته می‌شود، آسیب جبران‌ناپذیری به سلول‌های ماهیچه قلب وارد می‌کند.

💡 Unlike skeletal fibers, cardiac muscle contracts rhythmically without conscious command, courtesy of pacemaker cells and finely tuned ion choreography.

برخلاف فیبرهای اسکلتی، عضله قلب بدون فرمان آگاهانه و به لطف سلول‌های ضربان‌ساز و رقص یونیِ به‌دقت تنظیم‌شده، به‌طور ریتمیک منقبض می‌شود.

💡 Damage to cardiac muscle triggers scarring; researchers chase therapies that encourage regeneration rather than stiff, limiting patches.

آسیب به عضله قلب باعث ایجاد اسکار می‌شود؛ محققان به دنبال درمان‌هایی هستند که به جای ایجاد تکه‌های سفت و محدودکننده، بازسازی را تشویق کنند.