Air Force Cross

💡 On April 22, 1966, he undertook the mission that would earn him the Air Force Cross, the branch’s second-highest military decoration after the Medal of Honor.

در ۲۲ آوریل ۱۹۶۶، او مأموریتی را بر عهده گرفت که منجر به دریافت صلیب نیروی هوایی، دومین نشان نظامی برتر این شاخه پس از مدال افتخار، برای او شد.

💡 For his bravery and self-sacrifice, he was posthumously awarded the Air Force Cross, which, some 30 years later, was upgraded to a more prestigious Medal of Honor.

به پاس شجاعت و فداکاری‌اش، پس از مرگ به او نشان صلیب نیروی هوایی اعطا شد که حدود ۳۰ سال بعد، به مدال افتخار معتبرتری ارتقا یافت.

💡 The pilot received the Air Force Cross for extraordinary heroism, a citation that described calm decisions under terrifying, rapidly changing conditions.

خلبان به خاطر شجاعت خارق‌العاده‌اش نشان صلیب نیروی هوایی را دریافت کرد، تقدیرنامه‌ای که توصیف‌کننده‌ی تصمیمات آرام در شرایط وحشتناک و به سرعت در حال تغییر بود.

💡 Studying the Air Force Cross awards helps cadets understand which actions institutions honor, beyond the simplified narratives seen in movies.

مطالعه‌ی جوایز صلیب نیروی هوایی به دانشجویان کمک می‌کند تا فراتر از روایت‌های ساده‌شده‌ای که در فیلم‌ها دیده می‌شود، بفهمند که مؤسسات از کدام اقدامات تجلیل می‌کنند.

💡 A display case featured the Air Force Cross beside letters home, grounding abstract valor in handwritten details about fear and duty.

یک ویترین، صلیب نیروی هوایی را در کنار نامه‌های «به خانه» به نمایش می‌گذاشت، که شجاعت انتزاعی را در جزئیات دست‌نویس درباره ترس و وظیفه ریشه‌دار می‌کرد.