aeolian harp

💡 Mary, who was as sensitive to changes in manner as an aeolian harp is to the slightest breeze, looked at her hostess quickly and noticed the red rims on her eyelids.

مری که به اندازه‌ی یک چنگ بادی به کوچکترین نسیم به تغییرات خلق و خو حساس بود، سریع به میزبانش نگاه کرد و متوجه حلقه‌های قرمز روی پلک‌هایش شد.

💡 The very wind of heaven was made to fan over an aeolian harp that it might enter his room, not as a strong fresh breeze, but as a breath of music.

باد آسمانی را طوری ساخته بودند که از طریق یک چنگ بادی بوزد تا بتواند وارد اتاقش شود، نه به عنوان یک نسیم تازه و قوی، بلکه به عنوان نسیمی از موسیقی.

💡 “It was just one strain, almost as if the wind had blown over an aeolian harp.”

«فقط یک نوع بود، تقریباً انگار باد از روی یک چنگ بادی گذشته باشد.»

💡 The porch hosted an aeolian harp, strings humming whenever afternoon breezes negotiated the alley.

ایوان میزبان یک چنگ بادی بود که هر وقت نسیم عصرگاهی از کوچه می‌وزید، سیم‌هایش زمزمه می‌کردند.

💡 Installations scale an aeolian harp to bridge size, turning wind into architecture’s soundtrack.

چیدمان‌ها، یک چنگ بادی را به اندازه‌ی یک پل چوبی کوچک می‌کنند و باد را به موسیقی متن معماری تبدیل می‌کنند.

💡 Writers liken an aeolian harp to grief, music arriving without visible hands.

نویسندگان، چنگ بادی را به غم و اندوه تشبیه می‌کنند، موسیقی‌ای که بدون دستان مرئی از راه می‌رسد.