وٱلعبد

💡 وقفَ وٱلعبد أمامَ مولاهُ متواضعًا، يرجو رحمتَهُ ويطلبُ منهُ الصفحَ والقبولَ.

غلام با فروتنی در برابر مولای خود ایستاد، به رحمت او امیدوار بود و از او طلب بخشش و پذیرش می‌کرد.

💡 إذا صدقَ وٱلعبد في دعائهِ، وجدَ من ربِّه لطفًا يَفوقُ كلَّ توقّعاتِه.

اگر بنده در دعایش صادق باشد، از جانب پروردگارش لطفی فراتر از انتظارش خواهد یافت.

💡 تعلَّمَ وٱلعبد أنَّ الكرامةَ الحقيقيةَ تكونُ في طاعةِ اللهِ والابتعادِ عن المعصيةِ.

بنده آموخت که عزت واقعی در اطاعت از خدا و دوری از گناه است.