مواص

💡 وجدَ الباحثُ أن مواص ًا وردَ في النصِّ التاريخيِّ بصيغةٍ مختلفةٍ عن استعمالِه الحديث.

محقق دریافت که کلمه «مواس» در متن تاریخی به شکلی متفاوت از کاربرد امروزی آن ظاهر شده است.

💡 استخدمَ الكاتبُ مواص ًا قديمًا في الصفحةِ الأولى، ثم شرحَ معناهُ في الهامشِ الأخير.

نویسنده در صفحه اول از یک ساختار دستوری قدیمی استفاده کرده، سپس معنای آن را در پاورقی آخر توضیح داده است.

💡 سألَ الطالبُ أستاذَه عن معنى مواص ٍ في الجملةِ، فأوضحَ له السياقَ بدقةٍ.

شاگرد از استادش معنی «مواس» در جمله را پرسید و استاد زمینه را دقیقاً برایش توضیح داد.