عبد إلی

این ترکیب به‌صورت تحت‌اللفظی «بندهٔ به سوی...» یا «عبدِ الی...» معنی می‌دهد، اما از نظر عربیِ معیار ناقص و غیرمعمول است. ممکن است بخشی از یک نام یا عبارت بزرگ‌تر باشد که در آن «إلی» نقش حرف اضافهٔ «به سوی» را دارد. بدون ادامهٔ جمله، معنای دقیق و قطعی ندارد و بیشتر یک ترکیب ناتمام است.