سیما

«سیما» در عربی و فارسی به معنای چهره، رخسار، ظاهر و نشانه‌ی آشکارِ چیزی است. در کاربرد ادبی، سیما می‌تواند به علامت یا ویژگی‌ای گفته شود که انسان یا شیء را شناسانده و از دیگران متمایز می‌کند. این واژه در فارسی بسیار رایج است و گاهی به معنای «شبکه‌ی تلویزیونی» هم در ترکیب‌هایی مثل «صدا و سیما» به کار می‌رود، هرچند آن کاربرد جدید و سازمانی است.