ابغ

این صورت نیز بسیار کوتاه و غیرمعمول است و احتمال دارد شکل امریِ ناقص یا املای نادر از ریشهٔ «بغى» باشد. در حالت رایج، ریشهٔ «بغى» به معنی «طلب کردن، خواستن، ستم کردن، سرکشی کردن» است؛ اما «ابغ» به‌تنهایی بدون سیاق، معنای دقیقی ندارد.