بغي
🌐 پانک
«بغي» از ریشهٔ معروف «ب غ ی» است و در عربی معانی مهمی دارد. یکی از معانی آن «ستم، تجاوز، طلبِ ناروا، و خروج از حد» است. در کاربرد فقهی و قرآنی، «بَغی» به معنای سرکشی و تعدی نیز می‌آید؛ مثلاً کسی که بر حق دیگران تعدی کند یا از حدّ عدالت بیرون رود، «باغی» دانسته می‌شود. همچنین در برخی کاربردها به معنای «طلب کردن» هم به کار رفته است.
اسم (noun)
📌 فاحشه
جمله سازی با بغي
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 انتشر بغي الحاكم في البلاد، فاشتكى الناس من الظلم والخوف.
استبداد حاکم در سراسر کشور گسترش یافت و مردم از بی‌عدالتی و ترس شکایت داشتند.
💡 رفض القاضي كل بغي يقع على الضعفاء أو يستغل حاجتهم.
قاضی تمام بی‌عدالتی‌هایی را که علیه ضعفا اعمال می‌شد یا از نیازهای آنها سوءاستفاده می‌شد، رد می‌کرد.
