ٱلمنون

💡 في لحظةِ تأملٍ، تذكَّرتُ أنَّ ٱلمنون لا يتركُ أحدًا، وأنَّ العملَ الصالحَ هو الباقي.

در یک لحظه تأمل، به یاد آوردم که مرگ هیچ‌کس را نجات نمی‌دهد، و اعمال نیک چیزی است که باقی می‌ماند.

💡 خافَ الرجلُ من ٱلمنون بعدَ أن رأى صديقَهُ يرحلُ فجأةً دونَ وداعٍ أو استعدادٍ.

مرد پس از آنکه دید دوستش ناگهان بدون خداحافظی یا هیچ گونه آمادگی قبلی آنجا را ترک کرد، از مرگ ترسید.

💡 يذكُرُ الشعراءُ ٱلمنون حينَ يتحدثونَ عن تقلُّبِ الدهرِ وسرعةِ انقضاءِ العمرِ والآمالِ.

شاعران وقتی از دگرگونی‌های زمان و گذر سریع زندگی و امیدها سخن می‌گویند، از مرگ یاد می‌کنند.