الافلاک

جمعِ «فَلَک» است و در معنای سنتی به کرات آسمانی، سپهرها یا مدارهای آسمان اشاره دارد. در متون کهن عربی و فارسی، «افلاک» معمولاً به نظام کیهانی و آسمان‌ها گفته می‌شد.