دانشنامه عمومی
بنگلور از چند جهت مورد توجه قرار دارد: آب و هوای خوب، امنیت اجتماعی بالا، دانشگاه دیرپا و ممتاز و امکانات زیربنایی خوب در زمینه های آموزشی و پژوهشی، تعداد زیاد دانشجویان خارجی، تمرکز صنعت نرم افزار، علوم پزشکی و همچنین مرکز فناوری اطلاعات در هند. واقع شدن بنگلور بر سر راه های ارتباطی مهم هند بر اهمیت و اعتبار آن افزوده است.
در سال ۱۵۳۷ میلادی کمپه گودا شهر جدیدی را بنا نهاد که امروزه آن را بنگلور یا بنگلورو می نامند. در سال ۲۰۰۶ دولت ایالت کرناتکه نام شهر را از «بنگلور» که تلفظ انگلیسی نام این شهر بوده و در دوران استعمار بریتانیا در هند رواج یافته به نام «بنگلورو» تغییر بازگرداندند که به لفظ اصلی مردم این سرزمین و نزدیک تر است. با این وجود این تغییر هنوز مورد تأیید دولت مرکزی قرار نگرفته و اکثریت مردم آن را هنوز با نام بنگلور خطاب می کنند و بسیاری از این تغییر نام استقبال نمی کنند. این واژه مرکب از دو واژهٔ «بِنگلو» به معنی لوبیا و «اورو» به معنی شهر است و سبب نام گذاری را چنین نقل کرده اند: ویرا بَلالة دوم، از پادشاهان هویْسَلا که به شکار رفته بود، چون از ملازمان دور افتاد، به کلبه پیرزنی پناه برد و پیرزن با لوبیای پخته از او پذیرایی کرد؛ به همین سبب، دهکده ای را که بعدها در این محل ساخته شد، بنگلورو دهکده لوبیا پخته خواندند «فرهنگ سلطنتی…»
بر اساس یافته های باستان شناسی و کشف سکه های رومی، پیشینهٔ تاریخی شهر به قبل از میلاد مسیح می رسد. کتیبهای متعلق به نیمهٔ دوم سدهٔ ق/م در دهکدهٔ بِگور در شرق بنگلور که نام «بنگلورو» در آن دیده می شود، حکایت از تاریخ کهن این شهر و ناحیه دارد. کِمْپه گودای اول ( ۱۵۱۳–۱۵۶۹م ) حکمرانِ محلیِ یِلاهانکا در ۱۵۳۷م قلعهٔ بنگلور را ساخت و کمپه گودای دوم ( ۱۵۷۸–۱۶۵۸م ) برج برای مشخص کردن محدودهٔ شهر بنا کرد. از ۱۵۱۰ تا ۱۵۶۵م پادشاهِ ویجایانَگَر، بنگلور را در اختیار داشت. در سال ۱۶۳۸م شاه جی، پدر شیواجی ( درگذشت ۱۶۸۰م ) نخستین پادشاهِ مراتهه، شهر را برای محمد عادل شاه ( حک ۶۲۶–۶۶۰م ) ، سلطان بیجاپور فتح کرد و وی نیز بنگلور و چند شهر دیگر را به عنوان جاگیر به او داد. در سال ۶۸۷م سپاهیان اورنگ زیب ( حک ۶۵۷–۷۰۶م ) شهر را تصرف کردند سرکار، و در ۱۶۹۰م اورنگ زیب آن را در مقابل «۵لک» به وُدِیار، حکمرانِ میسور واگذار کرد ( هر لک مساوی با ۱۰۰ هزار است ) و او نیز در۱۷۵۹م آن را به حیدر علی ( درگذشت ۱۷۸۲م ) هدیه داد.