لغت نامه دهخدا
جدایی پذیر. [ ج ُ پ َ ] ( نف مرکب ) قبول کننده جدایی. پذیره فراق. قابل هجران و دوری. رجوع به جدایی شود.
جدایی پذیر. [ ج ُ پ َ ] ( نف مرکب ) قبول کننده جدایی. پذیره فراق. قابل هجران و دوری. رجوع به جدایی شود.
قبول کننده جدایی پذیره فراق