صبا خلق

لغت نامه دهخدا

صباخلق. [ ص َ خ ُ ] ( ص مرکب ) خوش خلق. نیکوخو :
کو صباخلقی که از تشویر جاه خلق او
هم بهشت عدن و هم بحر عدن بگریستی.خاقانی.رجوع به صبا شود.

فرهنگ فارسی

( صفت ) خوش خلق نیکخوی .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم