لغت نامه دهخدا
حساب پس انداز. [ ح ِ ب ِ پ َ اَ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) حسابی مخصوص که در بانکها برای تشویق مردم به صرفه جوئی و پس انداز کردن و ثروت اندوختن باز میگردد ومعمولاً سود بیشتری برای اندوخته آن منظور میشود.
حساب پس انداز. [ ح ِ ب ِ پ َ اَ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) حسابی مخصوص که در بانکها برای تشویق مردم به صرفه جوئی و پس انداز کردن و ثروت اندوختن باز میگردد ومعمولاً سود بیشتری برای اندوخته آن منظور میشود.
حسابی مخصوص که در بانکها برای تشویق مردم بصرفه جویی و پس انداز کردن
حساب پس انداز ( انگلیسی: Savings account ) حساب هایی که با زمان بلندتری نسبت به پس انداز و با تعهد زمانی مشخص و ثابت، سپرده گذار پول خود را به بانک یا مؤسسه مالی می سپرد، سپس بانک، سرمایه گذاری و سود خود را برداشته و بهره صاحب حساب را نیز پرداخت می نماید.
داخل بانکهای ایران یک نوع حساب به اسم سپرده پس انداز قرض الحسنه دارند که هیچ نوع سودی به موجودی آن تعلق نمیگیرد.