لغت نامه دهخدا
اهل قبور. [ اَ ل ِ ق ُ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) مردگان. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اصحاب قبور.
اهل قبور. [ اَ ل ِ ق ُ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) مردگان. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اصحاب قبور.
مردگان
[ویکی فقه] اهل قبور: یعنی مردگان خفته در خاک و مراد، مؤمنان از اهل قبور است ودر باب طهارت، مطرح شده است.
۱)زیارت اهل قبور بویژه معصوم ان علیهم السّلام و اولیای الهی مستحب مؤکّد است.۲)اهدای ثواب اعمال نیک، مانند نماز، روزه، زیارت، حج و صدقه، به مردگان یا انجام اعمال یاد شده به نیّت و نیابت آنان، مستحب است.
آداب زیارت اهل قبور
۱.با وضو وروبه قبله بودن هنگام زیارت۲.سلام کردن بر مردگان به نحو مأثور۳.قرائت قرآن به ویژه خواندن هفت بار سوره ی قدر روبه قبله۴.درخواست مغفرت و رحمت الهی برای آنان۵.خواستن حاجت خویش از خداوند نزد قبر پدر ومادر۶.رفتن به زیارت، در روزهای جمعه قبل از طلوع خورشید، دوشنبه، عصر پنج شنبه وصبح شنبه.