لغت نامه دهخدا
فلاورجان. [ ف َ وَ ] ( اِخ ) بخشی از شهرستان اصفهان که از طرف شمال به بخش های سده و نجف آباد، از جنوب به شهرستان های شهرضا و شهرکرد، از خاور به دهستان کرارج و از باختر به دهستان لار محدود است. تنگ لاشتر که راه اصفهان به شیراز از آن می گذرد در جنوب خاوری این بخش است. قسمتی از قراء این بخش از زاینده رود مشروب میشود و پلهای زمانخان و بیستگان بر روی زاینده رود جزو این بخش است. بخش فلاورجان چهار دهستان و 196 آبادی دارد و دهستانهای آن عبارتند از: 1- دهستان آیدغمش با 45 آبادی و 24761 تن سکنه. 2- دهستان آشیان با 33 آبادی و47789 تن سکنه. 3- دهستان گرکن با 53 آبادی و 17653تن سکنه. 4- دهستان اشترجان با 65 آبادی و 56082 تن سکنه. جمع سکنه بخش 150785 تن است. محصول عمده آن غله و حبوب است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10 ).
فلاورجان. [ ف َ وَ ] ( اِخ ) قصبه مرکزی بخش فلاورجان شهرستان اصفهان. آب مشروب آن از زاینده رود است. محصول عمده قصبه برنج ، پنبه و میوه. جمعیت آن در حدود 4500 تن است. صنعت دستی مردم کرباس بافی و تهیه قالی و جاجیم است. پل فلاورجان که در کنار این قصبه است از زمان شاه عباس صفوی است و در محل به پل ورگان معروف است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10 ).