لغت نامه دهخدا
پیکرتراش. [ پ َ / پ ِ ک َ ت َ ] ( نف مرکب ) بت تراش. بتگر: فیدیاس پیکرتراشی بی نظیر بود.
پیکرتراش. [ پ َ / پ ِ ک َ ت َ ] ( نف مرکب ) بت تراش. بتگر: فیدیاس پیکرتراشی بی نظیر بود.
( ~. تَ ) (ص فا. ) مجسمه ساز.
تراشندۀ پیکر، مجسمه ساز.
( صفت ) آنکه پیکر تراشد مجسمه ساز.