میهمان دار

لغت نامه دهخدا

میهمان دار. ( نف مرکب ) مهمان دار : مردمانی اند [ مردمان گرگان ] درشت صورت و جنگی و پاک جامه و بامروت و میهمان دار. ( حدود العالم ). و رجوع به مهمان دار شود.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم