لغت نامه دهخدا
هاتن. [ ت ِ ] ( ع ص ) ابری که گاه ببارد و گاه نبارد. ج ، هتن. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
هاتن. [ ت ِ ] ( ع ص ) ابری که گاه ببارد و گاه نبارد. ج ، هتن. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
ابری که گاه ببارد و گاه نبارد .
هاتن (شهر). هوتن ( به هلندی Houten ) نام یک شهرستان در کشور هلند است. این شهر در استان اوترخت ( Utrecht ) و در ۹ کیلومتری جنوب شرقی شهر اوترخت ( Utrecht ) قرار دارد. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ حدود ۵۰ هزار نفر بوده است. این شهر دارای دو ایستگاه قطار است. در دهه ۱۹۵۰ یک ویلای رومی در مرکز قدیمی هوتن ( Houten ) کشف شد. در شهر هوتن کلیساهای تاریخی کاتولیک و پروتستان وجود دارد.