یاقوت پر

لغت نامه دهخدا

یاقوت پر. [ پ َ ] ( ص مرکب ) دارای پر یاقوتین.
- مرغ یاقوت پر ؛ کنایه از آتش است.

فرهنگ فارسی

دارای پر یاقوتین
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم