لغت نامه دهخدا پریزاده. [ پ َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) پریزاد. فرزند پری. پری نژاد : همه رخ چودیبای رومی برنگ خروشان ز چنگ پریزاده چنگ.فردوسی.پریزاده ای یا سیاوخشیاکه دل را بمهرت همی تخشیا.فردوسی.سیاوش نیم نز پریزادگان از ایرانم از شهر آزادگان.فردوسی.پریزادگان رزم رادل پسندبپولاد پوشیده چینی پرند.عنصری.
فرهنگ فارسی ( صفت ) زاد. پری فرزند پری پری نژاد. ۲- ( استعاره ) کودک زنی زیبا. ۳- ( استعاره ) فرزند زیبا .
فرهنگ اسم ها اسم: پریزاده (دختر) (فارسی) (تلفظ: parizade) (فارسی: پریزاده) (انگلیسی: parizadeh) معنی: پریزاد