لغت نامه دهخدا
خسروشاهی. [ خ ُ رَ / رُو ] ( اِخ ) ابوسعد محمدبن احمدبن علی بن مجاهد خسروشاهی. شیخی صالح بود و از ابوالمظفر سمعانی حدیث شنید و ابوسعد او را از جمله شیوخ خود آورده است و گفته بسال 472 هَ. ق. تولد یافت. ( از معجم البلدان ).
خسروشاهی. [ خ ُرَ / رُو ] ( اِخ ) شمس الدین عبدالحمیدبن عیسی متوفی بسال 656 هَ. ق. از متکلمان بود و او راست : ملخص الاَّیات البینات فخرالدین رازی. ( یادداشت بخط مؤلف ).