جان فروز

لغت نامه دهخدا

جان فروز. [ ف ُ ] ( نف مرکب ) افروزنده جان. بنشاطآورنده روان. ( ناظم الاطباء ). جان افروز. رجوع به جان افروز شود :
دُرّبار و مشکریز و نوش طبع و زهرفعل
جان فروز و دلگشا و غمزدا و لهو تن.منوچهری.نه آتش را خبر کو هست سوزان
نه آب آگه که هست از جان فروزان.نظامی.تا حسن جان فروز تو بینند عاشقان
بردار یکدم از رخ خود این نقابها.اسیری لاهیجی ( از ارمغان آصفی ).
جان فروز. [ ف َ ] ( اِخ ) نام سردار لشکری که تابع بهرام چوبین بود :
یکی بد کجا نام او جان فروز
که تیره شبا برگزیدی ز روز.فردوسی.

فرهنگ عمید

=جان افروز

فرهنگ فارسی

نام سردار لشکری که تابع بهرام چوبین بود

فرهنگ اسم ها

اسم: جان فروز (دختر) (فارسی) (تلفظ: jān foruz) (فارسی: جان‌فروز) (انگلیسی: jan foruz)
معنی: جان افروز، روشن کننده جان، ( = جان افروز )
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم