ترق

لغت نامه دهخدا

ترق.[ ت َ رَ ] ( اِ صوت ) ترغ. رجوع به تراغ و ترغ شود.

دانشنامه آزاد فارسی

تُرْق (torque)
گردن آویز متعلق به دوران پیش از تاریخ که معمولاً از طلا ساخته می شد. در عصر مفرغ و آهن در بریتانیا، ایرلند، و شمال غربی اروپا، به ویژه در فرهنگ های سلتی یافت شده اند که نمونۀ بارز طراحی زیبای هنر سلتی به شمار می روند. نمونه های بسیاری از این گردن آویز در باتلاق ها و رسوبات دریاچه ای یافت شده اند. نمونه ای از آن را مجسمه و گُلِ محتضر متعلق به پرگامون در آسیای صغیر، بر گردن آویخته، و اِسترابو، جغرافی دان و موّرخ یونانی، در توصیف اقوام سلت از تُرق به عنوان وسیلۀ تزئینی گردن و مُچ نام برده است. تُرقی که در اِسنِتیس هام در نورفوک، انگلستان پیدا شده، حدود ۲ کیلوگرم وزن دارد.

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱(بار)
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم