لغت نامه دهخدا جان افشاندن. [ اَ دَ ]( مص مرکب ) مردن. ( بهار عجم ). جان دادن : اهل بایستی که جان افشاندمی دامن از اهل جهان افشاندمی.خاقانی.همچو شمعم یک نفس باقیست بی دیدار توچهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع.حافظ.رجوع به جان افشانی شود.