پرهیزگاری به معنای دوری از گناه و خلاف و رعایت اصول اخلاقی است و پارسایی هم به معنای تقوا، پاکدامنی و ایمان عمیق میباشد؛ بنابراین پرهیزگاری پارسایی به حالت یا صفتی اشاره دارد که فرد با تقوا و دوری از دنیاپرستی و گناه، زندگی سالم و شرافتمندانهای دارد.