ثاعه

لغت نامه دهخدا

( ثاعة ) ثاعة. [ ع َ ] ( ع مص ) یک مرتبه انداختن قی. || روان شدن،چنانکه آب: ثاع الماء؛ روان شد آب. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

یک مرتبه انداختن قی روان شدن