لغت نامه دهخدا
ثط. [ ث َطط ] ( ع ص، اِ ) مرد کوسه یا کسی که مو در ریش و ابروی او کم باشد: رجل ثطّ الحاجبین. || مرد گران شکم که راه رفتن نتواند. ج، اثطاط، ثُطّ، ثطان، ثطاط، ثططة.
ثط. [ ث َطط ] ( ع مص ) ثطط. ثطاطت. ثطوطت. کوسه شدن. || گران شکم شدن. || ریخ زدن.
ثط. [ ث ُطط ] ( ع ص، اِ ) ج ِ ثطّ و اَثط.