متواقف

لغت نامه دهخدا

متواقف. [ م ُ ت َ ق ِ] ( ع ص ) دو گروه که با هم به جنگ ایستاده شوند. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). دشمن و حریف رویاروی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تواقف شود.