لغت نامه دهخدا
( ذبلة ) ذبلة. [ ذَ ل َ ] ( ع اِ ) پشک. پشکل. بَعرَة. || باد گرم پژمراننده.
ذبلة. [ ذُ ل َ ] ( ع مص ) ذُبنة. خوشیدن لب از تشنگی. پژمریدن لب از عطش. || خوشیدگی لب و پژمردگی آن از بی آبی.
( ذبلة ) ذبلة. [ ذَ ل َ ] ( ع اِ ) پشک. پشکل. بَعرَة. || باد گرم پژمراننده.
ذبلة. [ ذُ ل َ ] ( ع مص ) ذُبنة. خوشیدن لب از تشنگی. پژمریدن لب از عطش. || خوشیدگی لب و پژمردگی آن از بی آبی.
ذبنه. خوشیدن لب از تشنگی.