لغت نامه دهخدا
گوزگانی. [ گ َ / گُو ] ( ص نسبی ) منسوب به گوزگان: و از وی [ از انبیر قصبه گوزگانان ] پوستهاء گوزگانی خیزد که به همه جهان ببرند. ( حدود العالم چ دانشگاه ص 97 ). رجوع به گورکانی شود.
گوزگانی. [ گ َ / گُو ] ( اِ ) بر وزن مولتانی، تیماج و سختیان را گویند، و با زای فارسی هم به نظر آمده است. ( برهان ) ( آنندراج ). سختیان. ( السامی فی الاسامی ).
