کثکث
لغت نامه دهخدا
کثکث.[ ک َ ک َ / ک ِ ک ِ ] ( ع اِ ) خاک و ریزه و شکسته سنگ.یقال بفیه الکثکث. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).خاک و سنگ ریزه. ( مهذب الاسماء ). سنگ ریزه. ( دهار ).
جمله سازی با کثکث
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صدای کثکث برخورد قطرات باران به سقف فلزی انبار قدیمی، در سکوت شب باعث میشد که تمام ساکنان روستا با اضطراب به بیرون نگاه کنند.
💡 وقتی سنگهای کوچک از بالای تپه به سمت پایین میغلتیدند، صدای کثکث آنها در میان درختان انبوه جنگل به گوش میرسید.
💡 کثکث افتادن برگهای خشک بر روی زمین خیس، تنها صدایی بود که در آن عصر پاییزی آرام و دلگیر به گوش میرسید.