لغت نامه دهخدا
پهلو خاریدن. [ پ َ دَ] ( مص مرکب ) (... کسی را ) کاستن از وی:
توئی بر خواب و خور فتنه همانا خود نئی آگه
که مر پهلوت راگیتی بخواب و خور همی خارد.ناصرخسرو.
پهلو خاریدن
فرهنگ فارسی
کاستن از وی
پهلو خاریدن. [ پ َ دَ] ( مص مرکب ) (... کسی را ) کاستن از وی:
توئی بر خواب و خور فتنه همانا خود نئی آگه
که مر پهلوت راگیتی بخواب و خور همی خارد.ناصرخسرو.
کاستن از وی